Metryczka ankiety: przykładowe pytania i najczęstsze błędy
Metryczka to pytania o respondenta: wiek, płeć, wykształcenie, miejsce zamieszkania. Wygląda na najprostszą część ankiety, a właśnie w niej najłatwiej o błędy, przez które odpowiedzi trudno potem analizować albo ankieta przestaje być anonimowa. Poniżej znajdziesz gotowe pytania z odpowiedziami do skopiowania i listę błędów, których warto uniknąć.
Ile pytań powinna mieć metryczka
Tylko tyle, ile wykorzystasz w analizie. Każde pytanie metryczkowe powinno służyć do opisu próby w rozdziale metodologicznym albo do porównania grup. Jeśli nie planujesz porównywać mieszkańców wsi i miast, nie pytaj o miejsce zamieszkania.
Metryczkę umieść na końcu ankiety. Na początku zniechęca i może sugerować, że ankieta nie jest anonimowa. Wyjątkiem jest pytanie filtrujące, np. „Czy obecnie studiujesz?”, które musi być na początku, żeby osoby spoza grupy docelowej nie wypełniały całości.
Przykładowe pytania metryczkowe
Płeć
- Kobieta
- Mężczyzna
- Inna
- Wolę nie odpowiadać
Wiek
Najlepiej w przedziałach, które się nie nakładają:
- 18–24 lata
- 25–34 lata
- 35–44 lata
- 45–54 lata
- 55 lat i więcej
Jeśli badasz studentów, przedziały mogą być węższe, np. 18–20, 21–23, 24–26, 27 lat i więcej. Gdy planujesz liczyć średnią wieku albo korelacje, zapytaj o wiek w latach, ale wtedy pilnuj, żeby z resztą metryczki nie dało się rozpoznać osoby.
Wykształcenie
- Podstawowe lub gimnazjalne
- Zasadnicze zawodowe lub branżowe
- Średnie
- Wyższe
Miejsce zamieszkania
- Wieś
- Miasto do 20 tys. mieszkańców
- Miasto od 20 do 100 tys. mieszkańców
- Miasto od 100 do 500 tys. mieszkańców
- Miasto powyżej 500 tys. mieszkańców
Status zawodowy
- Uczę się lub studiuję
- Studiuję i pracuję
- Pracuję
- Nie pracuję i nie uczę się
- Jestem na emeryturze lub rencie
Pytania dla studentów
- Stopień studiów: pierwszego stopnia, drugiego stopnia, jednolite magisterskie, doktoranckie.
- Rok studiów: pierwszy, drugi, trzeci, czwarty, piąty lub szósty.
- Tryb: stacjonarne, niestacjonarne.
- Dziedzina studiów: szerokie grupy, np. nauki humanistyczne, społeczne, ścisłe i przyrodnicze, inżynieryjno-techniczne, medyczne i nauki o zdrowiu, sztuka. Dokładna nazwa kierunku przyda się tylko wtedy, gdy porównujesz konkretne kierunki.
Najczęstsze błędy w metryczce
- Nakładające się przedziały. „18–25” i „25–30”: osoba w wieku 25 lat nie wie, co zaznaczyć. Przedziały muszą być rozłączne.
- Brak odpowiedzi dla części osób. Jeśli lista nie obejmuje wszystkich możliwości, dodaj „inne” albo „wolę nie odpowiadać”.
- Zbyt szczegółowe pytania. Dokładny wiek, nazwa miejscowości i kierunek w małej grupie potrafią wskazać jedną osobę. Wtedy ankieta przestaje być anonimowa. Więcej w poradniku ankieta anonimowa a RODO.
- Pytanie o dokładny dochód. Wiele osób go nie poda albo poda zaokrąglony. Jeśli dochód jest potrzebny, użyj przedziałów albo pytania o subiektywną ocenę sytuacji materialnej.
- Pytania obowiązkowe bez wyjścia. Wrażliwe pytanie oznaczone jako wymagane i bez opcji „wolę nie odpowiadać” to częsty powód porzucania ankiety.
- Kategorie, których nie da się porównać. Jeśli w pracy chcesz porównać wyniki z badaniami GUS lub innych autorów, użyj takich samych kategorii jak oni.
Jak opisać metryczkę w pracy
W rozdziale metodologicznym opisz próbę na podstawie metryczki: ile było kobiet i mężczyzn, jaki był rozkład wieku, ile osób studiowało w trybie stacjonarnym. Najprościej w tabeli z liczbami i procentami. Gdy próbę zebrano w doborze dostępnościowym, napisz też, jak różni się od populacji, np. że przeważają kobiety albo osoby z dużych miast. To uczciwie pokazuje ograniczenia badania.
Metryczka na Ankietka.eu
Na Ankietka.eu metryczkę uzupełnia każdy użytkownik w swoim profilu: wiek, płeć, sytuację, wykształcenie, miejsce zamieszkania. Dzięki temu dostaje ankiety, do których pasuje, a autorzy badań trafiają do swojej grupy docelowej. Za uzupełnienie metryczki dostajesz 20 pkt na start. Zobacz, jak działa wymiana ankiet.